1 Nisan 2009 Çarşamba

CANIM KIZIM;


Meğer sanaymış yolculuğum. Birgün kendime neden yaşadığımı sordum; bir anlamı olmalıydı başımdan geçen onca şeyin; bir karşılığım olmalıydı hayatta. Bu soruyu sorduğumda kendime yirmi üç yaşındaydım. Ellerim yaşlanmamıştı henüz ama soluk soluğa kalmış yorgun bir çocuktum, bildiğim her şeyden, herkesten uzaktaydım..
Yalnızlık, yabancılık, haksızlık dünya kederleri bir olup yüklenmişlerdi bir gece kalbime. Balkona çıktım, dördüncü kattaydım.soğuk bir kış gecesiydi. Demirleri tuttum caddeyi seyrettim ağlayarak. Göreceksin insan nasıl acır kendine böyle anlarda... Yüz yirmi dokuz numaralı otobüs geçiyordu ve bir kız köşedeki benzinciden çıkmış; elinde bira şişesi ağlıyordu. Uzundu saçları. Kaldırıma oturdu, elindeki bira şişesini karşısındaki saat kulesine fırlattı. Saat oniki'ye on vardı ve belli ki ikimizinde canı çok yanmaktaydı...
Annem geldi aklıma, bir Pazar dönüşü elimi avucunun içinde kavrayışı ve bana doğumumu anlatışı. Yalnızmış sancıları geldiğinde; çok korkmuş ya başaramazsa diye. Balkona çıkmış insanları seyretmiş, başka kadınlarda çekti bu sancıyı diyerek ve başka insanların acılarından güç alarak doğuma girmiş. Doğduğumda yaptığı ilk şey saate bakmak olmuş. Saat öğlen oniki'ye on varmış. İşte böyle demiştim kendi kendime; buraya kadarmış. Sonra çilekli pastayı, çaldığım vişneleri, limonlu dondurmayı ne çok sevdiğimi düşündüm. Saçlarımı uzatacaktım, para biriktirip yollara çıkacaktım ve bir daha hiç yirmiüç yaşında olmayacaktım. Büyük kararlardan önce mutlaka bir gece beklemeli eğer sabah aynıysa her şey o zaman düşünmeli bitirmeyi bir hikayeyi.. Ertesi gün güneşli bir sabahtı; çoktan düşmüştü ruhumun ve kederimin ateşi...
O günden sonra neler oldu bir bilsen... Sana anlatacak o kadar çok şeyim var ki. Çok korkuyorum severmisin acaba beni? İyi bir anne olabilecek miyim? Koruyabilecek miyim seni? Kalbimde ve zihnimde biriktirdiklerimi eksiksiz iletebilecek miyim sana?
Takvimler bir sonbahar çocuğu olacağını söylüyor. Annende sonbaharda doğmuş bir bebekti. Bu mevsim hüzünlüdür kızım ve çok sever güneşi. Şu anda minicik tekmelerinle ben burdayım diyorsun. Gelişine az kaldı. Seni sevinçle beklerken odanı hazırlıyoruz hevesle. Ama ne yazık ki odan kadar sessiz ve özenli bir ülkeye gelmiyorsun. İsterdim ki benim gördüklerime sen şahit olma ama onlar sana bile yetişti. Geleceği zamanı kendi seçen biri olarak güçlü ve bendende önde olacağını biliyorum, umarım sende seversin karıncaları, kedileri ve kelebekleri. Ben babasını çok özleyen bir çocuktum, dilerim sen ayrı kalmazsın seni sevinçle bekleyen babandan...
Anneler ve babalar tanıyacaksın bizden başka. Oğluna söz verdiği bisikleti alamadığında notalarla oğlunun adını yazan bıyıklı yorgun babaları, ya da kendi giyemediği mavi 23 Nisan elbisesini sabaha dek uyumadan kızına diken anneleri, sonra kendinden başkasını düşünmeyenleri, kendi öfkesinde boğulanları ve yalancıları tanıyacaksın. Aşkı tanıyacaksın bir gün, kalbin kırılacak ve belki kıracaksın birilerini... İyi bir tamirci ol kızım, çabuk onar kırdığın kalpleri ve çaresiz kalma kendi kırık kalbine. Sen şimdi kendi öykünü yazmaya geliyorsun.
Hayat iki seçenek sunuyor: ya payına düşen kederi parlatacaksın; ya da ömrünle iyi geçinmeye bakacaksın. İkincisini tercih edersin umarım...
Bana öğretildiği gibi kızım; öğrendiğin çiçek adlarını unutma, kelebekleri kitap arasında kurutma, kin büyütme kalbinde ve incitme kimseyi...
Dilerim dünyaya geliş nedenini sen çabuk bulursun.
Yolun açık olsun...

Annen...
İCLAL AYDIN

2 yorum:

Eylül dedi ki...

Çok güzel bir yazı okurken çok duygulandım,hepimiz acı tatlı bu yollarda yürüyoruz eskilere götürdü beni..Duygularını çok güzel ifade etmiş İclal Aydın...

:)bu hastalık zaten önce büyük bir beğeniyle başlar hatta görmeden duramazsın dolaşır durursun pastalar kurabiyeler arasında sonra bende yapmak istiyorum diye bağırmaya başlar içerlerden bir ses sen ne kadar yapamam diye itiraz etsende dayanamaz pes edersin en sonunda,elinde şeker hamuru uğraşırken bulursun kendini her kötü oluşunda daha çok hırslanırsın..Asıl bağımlılığı yapansa başardığın ve eserinin önünde tüm yorgunluğuna rağmen hissettiğin mutluluk ve başarmanın verdiği gurur'dur..
Eğer bir gün sende dayanamaz yapmak istersen ben buralardayım sormak istediklerin olursa seve seve cevaplarım...
Sevgiler

şirinem dedi ki...

çok tşk ederim çok kibarsın bende söz veriyorum inşallah birgün bu işi yapacağım :)

SON DAKİKA HABERLERİ VE GÜNDEMİ BURADAN TAKİP EDİN